| |
İki
Komşu Kıta’dan
TANGO TANGO Sergisi
14
ŞUBAT – 9 MART 2008
MARLENE
POHLE
Arjantin,
Buenos Aires doğumlu (1939) karikatürist, çizer, illüstratris. 1992’den
beri Almanya’da yaşıyor.
Marlene Pohle profesyonel kariyerine, doğduğu ülkede, “Hortensia”
adlı bir mizah dergisinin çalışanı olarak başladı. Bugün halen yabancı
dilde yayın yapan kitaplarda yayıncılarla, ender olarak da gazete
ve dergilerde illüstratris, karikatürist olarak çalışır.
Avrupa’nın ve Arjantin’in çeşitli şehirlerinde sergiler açmıştır.
Katıldığı uluslararası karikatür yarışmalarından, İspanya (Fene),
Fransa (Louvriers, Jonzac ve St-Just-le Martel), İtalya (Foligno),
Hollanda’da ’ (Deventer ve Eindhoven) ödüller kazanmıştır.
Kendi zevki için, açılışlarda, festivallerde, etkinliklerde karikatür
çizerek canlı performans sergilemeyi de sever.
1997’den
beri FECO’nun (Federation of Cartoonists Organisations / Karikatürcüler
Birliği Federasyonu) aktif üyesidir ve çeşitli uluslararası karikatür
yarışmalarına jüri üyesi olarak davet edilir.
2005
yılından beri Marlene Pohle FECO’nun genel başkanı’dır.
Marlene’i
Lisbon’da bir tavernada, Paris’te bir kafede, Buenos Aires’te bir
gece kulübünde, Porto’da nehir kenarındaki banklardan birinde veya
Atina’da bir lokantada insanları çizerken görseniz, tıpkı diğer
Marlene Dietrich’i ‘Mavi Melek’ i filmindeki rolünde görmüş gibi
olursunuz .
Kağıdı yararcasına ikiye ayıran darbesinin keskinliği, modelin kusursuz
çıplaklığını gösterirken, bizi acımasızca zımbalanmış böceğe indirgeyen
bir zavallıya dönüştürür. Bu sadece Marlene’in , Stuttgart ve civarının
günlük yaşamına müdahalesidir. Bunu da başkalarının duygularını
incitmeden yapar. Çünkü Marlene dünyanın aydınlık yüzünü resmeder;
karanlık tarafı onun dünyasında yoktur. İstese sadece birkaç siyah
darbe ile bizleri o karanlıklığın tüm siyahlığı ile karşı karşıya
bırakacak kadar da dahi’dir.
İşte Marlene’in simyasının gizemi: uçan bir hareket ile,
küçücük bir kurşun parçasını altına dönüştürebilir. Bu sayede, egolarımızın
ötesinde, hepimizin eşit düzeyde olduğunu ve insanın gelip geçiciliğini
bir kez daha gözler önüne serer. Aslen Marlene bizi olduğumuz gibi
çiziktirir, bizim düşündüğümüz gibi değil.
Bu da onun en önemli yetisidir.
|
|
